Bugün bir kız gördüm umut dolu, hayata pırıl pırıl bakan. Onunla yolculuğum sırasında yüzünden tebessümü düşürmeyen. Umudu tükenmemiş. İlk baktığım son baktığım andı. Gördükten sonra gözlerimi alamadım üzerinden. Kahverengi yuvarlak gözlerine rimel çekmiş kirpikleri uzun görünüyordu. Üzerindeki kahverengi montunu saçlarının rengine uydurmuş ve yukarıya topuz yapmış bir karış yanımda duruyor. Yağmurda ıslanmış saçlarının kokusunu alabiliyordum. Kimdir?, nedir? Nereye gider? Nereden gelir ? hiç bilmem ama yollarımız bir dolmuşta kesişmişti. Hemen yanımdaki koltuktan kalkan bir yolcunun boşalttığı yere oturması için yol verdim. Oturdu. Oturdu ve hala onu izliyordum. Gözlerinden elerine doğru göz gezdirdirken elini gördüm. O anda hançer saplandı sanki göğsüme. Bir acı duydum, tarifi edilemez. Kızın parmakları yoktu. Belli belirsiz sadece yerleri vardı. O anda anladımki biz kendimiz herşeye sahipken mutsuz olabiliyoruz, ama önümdeki kahverengi yuvarlak gözlü kız herşeye rağmen hayat dolu, cıvıl cıvıl. Acaba biz insanlar çokmu nankörüz. Herşeye sahipken en ufakbir taşa ayağımız takılsa ağlamayı seçiyoruz. Şuan bu yazıyı yazarken hala onun düşünüyorum. Acımak değil bu hissettiğim. o kız, durumuna aldırmadan bile mutlu neşeli olabiliyorsa bizler neden devamlı somurtmayı seçiyoruz? Neden gülmekten bukadar korkuyoruz ? elimizdeki bukadar olanağa sahipken nedir bizlerin gülmesini engelleyen? İnsan oğlu çok nankör gülme konusunda galiba. !!!!!! biz başımıza birşey gelecek diye gülmemeyi seçen bir milletiz. Çok gülme başına birşey gelir mantığıyla büyüdük. Heryerde çok gülme senin hakkında iyi düşünmezler mantığıyla yetiştik. Varmıdır böyle bir mantık. Ben gülünce kıyametmi kopacak. Güldüğüm zaman toplum tarafından dışlanacakmıyım. Çok gülen insanların sağlıklı yaşadıklarını tıp dünyası bile kabullenmişken gülmeme alışkanlığı nerede kabul görüyor. Biz mutlu olmayı elimizdekilerin değerini bilmiyoruz. Hayata şükretmiyoruz sahip olduklarımızla. Devamlı daha fazlasını düşünmektendir bu somurtmamız, batıl inançları hayatımızda yer etmesi. Biz yaşamayımı bilmiyoruz acaba.. !!!!!! Ben mutlu değilim çünkü ..... .... ! boş alana herkes bir cümle yazabilir. Hayatımız zaten bukadar zorluklar içindeyken kendimizden sakınmayalım gülücükleri. Siz hayata pozitif bakarsanız hayat bunun karşılığını size fazlasıyla verecektir. İnanın kendinize. İnanınki başkalarının görmediklerini görün. Bugün ben sadece gülücük satıyorum. Bugün ben mutluyum. Bugün ben herzamankinden daha fazla hayat doluyum. Bugün ben..... HAYATIMI YAŞIYORUM HEMDE EN GÜZELİNDEN....
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
hayat öyle zalimdirki insana istemediği her anıyı, olayı, yaşanmışlıkları, güzeli çirkini önüne seriyor. hayat öyle zalimdirki tüm bunları kişinin kontrolüne bırakmıyor. her önümüze geldiğinde boynumuzu eğmekten başka çare bırakmıyor.. savaşma gücünü elinden alıyor. dayanamıyor sonbaharda dokülen yapraklar gibi sararıp düşüyorsun yere. kimsede nedenini sormuyor. bu anda bir yol çizersiniz kendinize doğru olup olmadığını bilmeden, umarsızca yürürsünüz nerede batacağınıza bakmadan çamura. kendi hayatımızı kendimiz yönetmiyormuyuz dersiniz.. ? evet ya da hayır kim bilebilir. ipin ucu nerde, kim çekiyor bu yaşamın ucunu. yönlendireni bulmak değil burada önemli olan. ipi herkimin çektiği değil sizin ona gösterdiğiniz direnç ve kendi neye inandığınızdır.
hayat öyle kindardırki unutmaz geçmişini hiç bir zaman. ne zaman nerede ne yaşadıysan her gün çarpar suratına nefretini kusarcasına. boğar seni her adımında. her hareketinde biraz daha sıkar boğazınızı. nefes almakta zorlanırsınız. kalbin yerinden fırlayacakmış gibi çarpmaya başlar. dizleriniz vücudunuzun ağırlığını taşıyamaz düşersiniz kendinizden geçersiniz. ama uyandığınızda bir bakarsınızki hepsi geçmiş ne boğazınızda birşey var nede sizde. gayet iyisinizdir. ama bilirsinizki tekrar gelecek bu karabasan. ama ne zamn ve nerede geleceği belli olmadan, habersiz, sessiz sakin...
hayat öyle acelecidirki yakalayamazsınız bazen. koşarsınız , bağırırsınız durması için. yetişebilmek için bütün gücünüzü harcarsınız. yorulup baktığınız zaman arkasından kahrolursunuz. Birdaha yakalayamıyacağınızı zannedersiniz. Uzaklaşır gibi görünür ama bilinki hayat hep sizin etrafınızda dolanıyor. kısır bir döngü gibi. siz sadece ona yetişmeyi bilin. ona dokunmayı seslenmeyi bilin. evt bazen çok acımasız davranır bize. kendi istekleri vardır, onları tamamlamadan kendine dokunulmasını istemez, o anda o zamanda yerine getirilmesi gereklidir. yine bir koşturmaca içine girer küsersiniz ondan vazgeçersiniz tam o sırada tekar yüzünü gösterir, umutlandırır, tektar başlarsınız koşmaya ama bu sefer yakalamanız lazım yoksa gerçekten kaybolacak. !!
Hayat şaka yapar bazen. Bizi güldürüyor eğlendiriyor sanarız. Ama sonuna baktığmızda ne gülecek bir durumvardı ortada ne de eğlenilecek. Ama asıl eğlenen o olur.. sinsice arkada durup bize bakarak gülücükler atar. Her gülücüğüde hançer gibi saplanır yüreğinize. Ağlamak istersiniz, ağlayamazsınız, bağırmak istediğinizde nefesiniz yetmez. Bakmamaya çalışsanız bile sesini duyarsınız. Ne yaptığını anlarsınız bakmasanızda. Amacı size zarar vermek değildir bazen sadece eğlenmektir hayatın. Ama düşünmüyor yaptıklarının sizi kendinen soğuttuğunu. Çünkü hayat çok genç, bir bebek gibidir. Sizi asla anlayamaz sadece kendi istekleri vardır, kendi koyar kurallarını, sizinde o kurallara uymanız gerekiyor. Uymadığınızda cezanızı hiç düşünmeden verir elinize...
Peki bukadar kötümü hayat denilen kavram. Herzaman acılarlamı doludur. Sizin nereden baktığınıza bağlıdır nasıl göründüğü, sizin nerede durduğunuz önemlidir, sizin espiri anlayışınıza kendinize güveninize bağlıdır hayatın güzelliği tatlılığı. Hayat sizinle eğleniyormu siz de hayatla dalga geçin, etkiye tepkinizi gösterin, sizden kaçıyormu nereye gittiğini göxleyin yerde mutlaka bir iz bırakmıştır, etrafınızı gözlemleyin hayatıın heryerde izi vardır.
Herzaman gülün, gülün ki hayata aldırmadığınızı anlasın. Her nekadar önemli olduğunu zannetsenizde.
Unutmayın siz oldukça hayat, hayat oldukça SİZ olacaksınız....
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı